“Mü’minin niyeti, amelinden hayirlidir.” buyurulmaktadir. (Süyûtî, Câmiu’s-Sagîr, II, 194)

Bunu te’yîden Kadi Iyâz anlatir:

Horasan sultani ve kahramanlarindan Amr bin Leys öldükten sonra onu sâlih bir zât rüyada gördü ve aralarinda su konusma geçti:

“–Allah sana ne muâmelede bulundu?”

“–Allah beni affetti.”

“–Allah seni ne sebeple affetti? Hayatinda nasil bir amel isledin ki affa mazhar oldun?”

Bunun üzerine Amr bin Leys söyle cevap verdi:

“–Günlerden bir gün yüksek bir tepeye çikmistim. Oradan askerlerime baktim. Onlarin çoklugunu ve ihtisamini seyredince;

«Keske Rasûlullah -sallâllâhu aleyhi ve sellem- zamaninda vâkî olan gazvelere ordumla beraber istirâk edip de O’nun ugrunda fedâ-yi cân eyleyen bahtiyarlardan olabilseydim…» diye hislendim.

Iste bu niyet ve istiyâkimdaki ihlâs sebebiyle yüce Allah, bana rahmetiyle muâmele ederek günahlarimi bagisladi ve beni sonsuz nimetleriyle mükâfatlandirdi.” (Kadi Iyâz, Sifâ, II, 28-29)

Su hadîs-i serif de hâlis niyetlerin faydasini ve kötü niyetleri düzeltmenin lüzumunu ifade sadedinde çok mühimdir:

“Allah Teâlâ iyilik ve kötülükleri takdir edip yazdiktan sonra bunlarin iyi ve kötü olusunu söyle açikladi:

Kim bir iyilik yapmak ister de (imkân bulup) yapamazsa, Cenâb-i Hak bunu yapilmis mükemmel bir iyilik olarak kaydeder.

Sayet bir kimse iyilik yapmak ister sonra da onu yaparsa, Cenâb-i Hak o iyiligi on mislinden baslayip yedi yüz misliyle, hattâ kat kat fazlasiyla yazar.

Kim bir kötülük yapmak ister de vazgeçerse, Cenâb-i Hak bunu mükemmel bir iyilik olarak kaydeder.

Sayet insan bir kötülük yapmak ister sonra da onu yaparsa, Cenâb-i Hak o fenaligi sadece bir günah olarak yazar.” (Buhârî, Rikak, 31; Müslim, Îmân, 207, 259)

Hâsili;

Mü’min; zâhirini de bâtinini da, niyetini de amelini de, Allâh’in rizâsina muvâfik hâle getirmeli ve istikamet içinde yasamalidir.

Kaynak: Osman Nuri Topbas, Yüzaki Dergisi, Yil: 2021 Ay: Eylül, Sayi: 199